قلب آدمى در جهت حق و در پوششى از حق نهاده شده است ، پس اگر آدمى صلوات كامل و بىنقص بر پيامبر صلى الله عليه و آله و آل پيامبر بفرستد آن پوشش از روى آن حقيقت برداشته مىشود و شخص آنچه را كه فراموش كرده به خاطر مىآورد ( ولى اگر صلوات كامل نفرستد دل تاريك مىشود و آنچه را كه به خاطر دارد ، فراموش مىكند ) . و اما اينكه پرسيدى شخصى فرزندش شبيه عموها و دائىهايش مىشود ، چون وقتى كه مرد با همسر خود آميزش مىكند ، اگر با قلب مطمئن و رگ و پى آرام و بدنى بدون اضطراب و نگرانى باشد ، آن نطفه در دل رحم جا مىگيرد و فرزند شبيه پدر و مادر درمىآيد ، اما اگر آميزش با دلى نگران و رگ و پى ناآرام و جسمى مضطرب انجام گيرد ، آن نطفه در درون رحم ناآرام خواهد بود و وارد يكى از آن عروق مىگردد ، پس اگر بر رگ و پىهاى مربوط به عموها وارد شود شبيه‌تر از هر كس به آن‌ها خواهد شد ولى اگر به يكى از عروق مربوط به دائىها ، وارد شود ، از همه كس به دائىها شبيه‌تر خواهد بود . آن مرد با شنيدن سخنان امام گفت : گواهى مىدهم كه خدايى جز خداى يكتا نيست و همواره بر اين گواهى پايدارم ، و گواهى مىدهم كه محمد صلى الله عليه و آله رسول‌خدا است و پيوسته بر اين گواهى پابرجايم ، و گواهى مىدهم كه تو ( اشاره به اميرالمؤمنين عليه السلام نمود ) وصى رسول خدايى و به عنوان حجت خدا پس از پيامبر قرار دارى ! و گواهى مىدهم كه اين ( اشاره به امام حسن عليه السلام كرد ) وصى تو و به عنوان حجت خدا قيام دارد ، و گواهى مىدهم كه حسين عليه السلام وصى پدر خويش و پس از تو به عنوان حجت قائم است ، و گواهى مىدهم كه علىبن‌الحسين به امر